ΜΜΕ - Συνεντεύξεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
του πρώην Υπουργού Εσωτερικών και Βουλευτή Α΄Αθηνών
Καθηγητή κ. Προκόπη Παυλόλπουλου
στην εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» της Καλαμάτας
και στον δημοσιογράφο κ. Β. Μπακόπουλο
(Μ.Σάββατο 19-Κυριακή του Πάσχα 20 Απριλίου 2014)

    I.        Είστε από τα ιστορικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και έχετε διατελέσει μέλος των Κυβερνήσεών της, υπηρετώντας ως Υπουργός σε εξαιρετικά απαιτητικές θέσεις. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια διαπιστώνει κανείς ότι απουσιάζετε από τα κυβερνητικά σχήματα. Αποτελεί δική σας επιλογή αυτή η αποχή;

Απαντώ ευθέως: Σαφώς και δεν αποτελεί δική μου επιλογή, αλλά επιλογή του Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά.  Η οποία όμως είναι απολύτως ορθή, και μάλιστα υπό το εξής διπλό πρίσμα: Πρώτον, είναι ανάγκη να υπάρξει ανανέωση στην πολιτική ζωή.  Στα νέα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να δοθεί η δυνατότητα ν’ αποδώσουν αυτό που μπορούν.  Άρα να δοκιμασθούν και να κριθούν γι’ αυτό.  Άλλωστε έχω διατελέσει πολλά χρόνια Υπουργός.  Δεν έχω το δικαίωμα, πολιτικό και ηθικό, να διεκδικώ οιοδήποτε «μονοπώλιο» πολιτικής γνώσης και προσφοράς.  Κάτι τέτοιο συνιστά ένα είδος πολιτικής «αρτηριοσκλήρυνσης», που είναι εντελώς αντίθετη με τη διαχρονική νοοτροπία μου.  Μην ξεχνάτε, επίσης, ότι η πολιτική για μένα δεν αποτελεί ούτε «μονόδρομο» ούτε «μονοκαλλιέργεια». Γι’ αυτό κι έχω επιστρέψει στα πανεπιστημιακά μου καθήκοντα, καθώς και στη δικηγορία, η οποία μου επιτρέπει να ζω, όπως πάντα, εντίμως και στοιχειωδώς αξιοπρεπώς.  Δεύτερον –και ουσιωδέστερο- και αν όμως μου γινόταν πρόταση συμμετοχής στο κυβερνητικό σχήμα, η απάντησή μου θα ήταν αρνητική.  Και τούτο διότι, υπό την τρέχουσα συγκυρία, δεν θα ήμουν σε θέση να συνεισφέρω αποτελεσματικώς σ’ εκείνα που οι μνημονιακές υποχρεώσεις της Χώρας επιβάλλουν.  Από τη θέση του Βουλευτή λοιπόν αφενός είμαι πιο χρήσιμος και, αφετέρου, έχω πιο ήσυχη την πολιτική μου συνείδηση ανάλογα με τα διαχρονικά πολιτικά μου πιστεύω.

  II.        Πρόσφατα παραιτηθήκατε από τη διακομματική Επιτροπή της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων. Τι σας οδήγησε σε αυτή την απόφαση;

hello: 19-4-2014 Συνέντευξη στην εφημερίδα "Ελευθερία" της Καλαμάτας και στον δημοσιογράφο κ. Β. Μπακόπουλο

 

ΜΜΕ - Συνεντεύξεις

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
του πρώην Υπουργού Εσωτερικών και Βουλευτή Α΄ Αθηνών
Καθηγητή κ. Προκόπη Παυλόπουλου
στην εφημερίδα «ΒΡΑΔΥΝΗ της Κυριακής»
και στον δημοσιογράφο κ. Κ. Μελισσόπουλο
(Κυριακή 06/04/2014)

 

I.        Κύριε Παυλόπουλε, η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου βρήκε την Κυβέρνηση μ’ έναν ακόμη Βουλευτή λιγότερο. Πιστεύετε ότι οι αντοχές της είναι τόσο ισχυρές ώστε να εξαντλήσει την τετραετία όπως λέει ο Πρωθυπουργός;

Στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα, πέρα από τον αριθμό των Βουλευτών που στηρίζουν μια Κυβέρνηση, σημασία έχει, για την μακροημέρευσή της, η αποδοχή της κοινωνίας.  Άρα η Κυβέρνηση, εφόσον έχει τη λαϊκή αποδοχή -πράγμα που, ελπίζω, να φανεί στις Ευρωεκλογές- μπορεί να εξαντλήσει την τετραετία.  Τα ως τώρα αποτελέσματα της πολιτικής της –μαζί με τις τελευταίες διαπιστώσεις του Eurogroup και του Ecofin- αφήνουν αυτή την προοπτική ανοιχτή.  Άλλωστε η «πρόταση» της Αντιπολίτευσης, ιδίως δε της Αξιωματικής, δεν αφήνει περιθώρια εναλλακτικής λύσης.

hello: 6-4-2014.Συνέντευξη στην εφημερίδα "Βραδυνή της Κυριακής" και στο δημοσιογράφο κ. Κ. Μελισσόπουλο

   

ΜΜΕ - Άρθρα

ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Το άδοξο τέλος ενός ακόμη νεοφιλελεύθερου μύθου
(Στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» τ. 233 της 3/4/2014)

           Το 1975, δηλαδή σ’ εποχή που ο οικονομικός νεοφιλελευθερισμός του M. Friedman και της Σχολής του Σικάγο κυριαρχούσε –ιδίως στο πλαίσιο της οικονομίας των ΗΠΑ- ο Arthur Melvin Okun, βραβείο Nobel στο πεδίο της οικονομικής επιστήμης και κορυφαίος εκφραστής του νεοφιλελεύθερου main stream, δημοσιεύει το «opus maximum» της επιστημονικής του έρευνας «Equality and Efficiency: The Big Tradeοff». Σ’ αυτό επιχειρούσε να τεκμηριώσει την συμπυκνωμένη θέση της «αναπτυξιακής λιτότητας», ήτοι της ριζικής αντίθεσης μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και αναδιανεμητικής κρατικής πολιτικής, η οποία συντελείται μέσω των δομών και των δράσεων ενός, lato sensu, κοινωνικού κράτους δικαίου.

I.        Η κατά τ’ ανωτέρω ανάλυση του A.M. Okun επιχειρηματολογούσε υπέρ της οικονομικής «σύμπλευσης» μεταξύ λιτότητας και ανάπτυξης, κατά βάση μέσ’ από τ’ ακόλουθα δύο συμπεράσματα:

hello: 3-4-2014 ΛΙΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ _ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ Τ. 233

   

ΜΜΕ - Άρθρα

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΥΤΟΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ

 (στο περιοδικό UNFOLLOW, τ. 26, Φεβρουάριος 2014)

Η Δημοκρατία, στο πλαίσιο δόμησης και εξέλιξης της σύγχρονης κοινωνίας, είναι το κορυφαίο αλλά, ταυτοχρόνως, ένα εύθραυστο αγαθό.  Και τούτο διότι αφενός δίχως ουσιαστική δημοκρατική οργάνωση και διακυβέρνηση τα Δικαιώματα του Ανθρώπου «σιγούν». Αυτή δε η «σιγή» οδηγεί, νομοτελειακώς, στο λυκόφως της ίδιας της ανθρώπινης υπόστασης.  Και, αφετέρου, η Δημοκρατία δοκιμάζεται και, επέκεινα, επιβιώνει όταν, κυρίως σε περιόδους βαθειάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι θεσμοί της λειτουργούν προς την κατεύθυνση στήριξης των θεμελιωδών ερεισμάτων της.  Και όχι με τη λογική των «εκπτώσεων» ως προς τη δυναμική των κανονιστικών συντεταγμένων που διαμορφώνουν τις αναντικατάστατες αντηρίδες της.  Κάπως έτσι δεν νοείται Δημοκρατία που «τρομοκρατείται». Όλως αντιθέτως, η Δημοκρατία υπάρχει και λειτουργεί όταν συμπεριφέρεται και δρα ως αντίπαλο δέος της τρομοκρατίας, έχοντας πάντα στο επίκεντρό της τον Άνθρωπο και την υπεράσπιση τόσο της αξίας του όσο και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς του. Δηλαδή με μόνο «όπλο» την ελευθερία και τις επιμέρους εκφάνσεις της.  Ήτοι τα κάθε είδους συνταγματικώς -και όχι μόνο, με την έννοια της κατοχύρωσης και από πλευράς διεθνούς και ευρωπαϊκής έννομης τάξης- Δικαιώματα του Ανθρώπου.

hello: 31-1-2014_Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΥΤΟΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑ, ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΤΑΙ

   

ΜΜΕ - Άρθρα

Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΩΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ
Πως οι δημοσιονομικοί στόχοι μετατρέπονται σε
οικονομικά και κοινωνικά «εκρηκτικά»

(στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ», τ. 221 της 9/1/2014)

           Με πρωτοφανείς και άκρως επώδυνες θυσίες για το κοινωνικό της σύνολο, και ιδίως για τα οικονομικώς ασθενέστερα κοινωνικά στρώματα, η Ελλάδα –όπως και ορισμένες άλλες χώρες της Ευρωζώνης με μικρό οικονομικό «όγκο», άρα «εύκολα» θύματα οικονομικών «πειραματισμών» υπό τα «καυδιανά δίκρανα» Μνημονίων- πέτυχε το 2013 έναν βασικό στόχο επιβεβλημένο, δυστυχώς χωρίς καμία διαπραγμάτευση, από τους δανειστές της την άνοιξη του 2010: Τον μηδενισμό του δημοσιονομικού της ελλείμματος, ακόμη δε και την επίτευξη ενός, έστω και στοιχειώδους, πρωτογενούς πλεονάσματος.  Έχοντας λοιπόν εκπληρώσει την υποχρέωσή της αυτή η Χώρα μας –επομένως η Κυβέρνηση- διαθέτει πια ένα σοβαρό διαπραγματευτικό όπλο προκειμένου να πεισθούν οι δανειστές μας ν’ αλλάξουν τακτική, ώστε η Ελληνική Οικονομία ν’ αντιμετωπίσει οριστικά τον εφιάλτη της ύφεσης και ν’ αποκτήσει, δίχως χρονοτριβή, στέρεες βάσεις βιώσιμης ανάπτυξης.  Και το όπλο αυτό συνίσταται, πρωτίστως, στην εκ μέρους των δανειστών μας ανάληψη των μεγάλων ευθυνών τους για τα δικά τους οφθαλμοφανή λάθη αναφορικά με τη φύση, την ένταση και τη διάρκεια της ύφεσης της Ελληνικής Οικονομίας.  Ένα τέτοιο λάθος είναι και η εμμονική προσκόλλησή τους στην δρακόντεια δημοσιονομική πειθαρχία, την οποία επέβαλαν δίκην «ξίφους» λύσης του «γόρδιου δεσμού» του οικονομικού μας προβλήματος.

I.        Πριν απ’ όλα, και προκειμένου ν’ αρθεί κάθε παρεξήγηση, διευκρινίζεται τούτο: Είναι αυτονόητο ότι μια υγιής οικονομία, στο πλαίσιο ομαλής λειτουργίας του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος, προϋποθέτει ορθολογικώς οργανωμένο  έλεγχο των δημοσιονομικών της μεγεθών, ιδίως δε του δημοσιονομικού της ελλείμματος.  Μόνο που είναι εξίσου αυτονόητο, όπως η οικονομική θεωρία και πράξη –με μόνη «γραφική» εξαίρεση εκείνη του νεοφιλελεύθερου και ακροδεξιού Tea Party στις ΗΠΑ- έχουν αποδείξει διαχρονικώς, ότι η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία δεν αποτελεί «πανάκεια» για την αντιμετώπιση κάθε μορφής οικονομικής κρίσης.  Και δη κρίσης ύφεσης με μεγάλο βάθος και σημαντική χρονική διάρκεια, όπως αυτή που πλήττει σήμερα και την Ευρωζώνη.

hello: 9-1-2014. Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΩΣ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ_Επίκαιρα τ. 221 9/1/201

   

ΜΜΕ - Δελτία Τύπου

Αθήνα, 19 Δεκεμβρίου 2013

ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ

ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ Σ/Ν ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ:

«ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ».

I.        ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Α. Επανειλημμένως έχω επισημάνει τα ενδεχόμενα προβλήματα συνταγματικότητας –ιδίως με βάση τα άρθρα 4 παρ. 1 και 5, 17, 18, 25 και 78 του Συντάγματος, που αφορούν τις γενικές αρχές της φορολογίας και την αρχή της ισότητας, κυρίως ενώπιον των δημόσιων βαρών- γενικώς του φόρου επί των ακινήτων.  Προβλήματα, τα οποία έχει θέσει ευθέως αφενός το Συμβούλιο της Επικρατείας      –με την απόφαση της Ολομελείας του 1972/2012- όταν έκρινε την οριακή συνταγματικότητα (ως την 31/12/2012) του ΕΕΤΗΔΕ, κατά τις διατάξεις του άρθρου 53 του ν. 4021/2011.  Και, αφετέρου, η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, επί του συγκεκριμένου σχεδίου νόμου (βλ. τις παρατηρήσεις επί του άρθρου 7, σελ. 6 επ., με παραπέρα εκτενείς παραπομπές στη βιβλιογραφία και τη νομολογία, ελληνική, ευρωπαϊκή και διεθνή).  Τα ως άνω προβλήματα συνταγματικότητας σχετίζονται:

1. Πρώτον, με το ότι δεν είναι συνταγματικώς επιτρεπτός ο υπολογισμός του φόρου επί των ακινήτων με βάση αντικειμενικές αξίες, οι οποίες είναι πολλαπλάσιες της πραγματικής αξίας του ακινήτου.

hello: 19-12-2013_ΣΗΜΕΙΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΕΝΦΑ

   

Page 1 of 9

Πληροφορίες Ιστότοπου

Η συγκεκριμένη ιστοσελίδα είναι η μοναδική παρουσία του Προκόπη Παυλόπουλου στο διαδίκτυο. Οποιαδήποτε άλλη παρουσίαση σε blogs, facebook, Flicker κ.τ.λ δεν αντιπροσωπεύει τον Καθηγητή Προκόπη Παυλόπουλο.